اهداف: توسعه سریع و چشمگیر فناوری اطلاعات و ارتباطات عرصه‌های مختلف صنعت، کشاورزی و خدمات را تحت تاثیر قرار داده است که عرصه تعلیم و تربیت نیروی انسانی نیز از این تحولات بی‌نصیب نمانده است. از این رو، امروزه فناوری اطلاعات و ارتباطات بخش جدایی ناپذیر و تلفیق شده محیط کار و کلاس است. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش الکترونیکی در برنامه درسی پنهان می‌باشد. برنامه درسی پنهان از دید و مشاهده‌ی برنامه‌ریزان و دست اندرکاران برنامه‌ریزی درسی آموزش عالی پنهان است و در فکر و عواطف و رفتار دانشجویان اثر می‌کند.

روش‌ها: این مقاله به روش شبه آزمایش و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش انجام شده است. بدین منظور، تعداد 30 دانشجو رشته‌ی تکنولوژی آموزشی به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای از دانشگاه علامه طباطبایی دانشکده‌ی روان‌شناسی و علوم تربیتی انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفری تحت عناوین گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند داده‌ها قبل و بعد از آموزش، از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با استفاده از روش محتوایی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، برای اطمینان از پایایی پرسشنامه حاضر، از روش آلفای کرانباخ استفاده شد که این مقدار (91/0=α) گزارش گردید.

یافته‌ها: نتایج حاصل از آزمون‌ تحلیل کواریانس در بررسی کارکردهای برنامه درسی پنهان در دو گروه کنترل و آزمایش نشان داد که آموزش الکترونیکی بر کارکردهای پنهان برنامه درسی (پذیرش اجتماعی، آسیب‌پذیری، استرس و اعتماد به نفس دانشجویان) تاثیرگذار می‌باشد (05/0 p≤) بنابراین یک رابطه معنادار بین آموزش الکترونیکی و مولفه‌های برنامه درسی پنهان وجود دارد.

نتیجه‌گیری: یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر، حاکی از آن است که آموزش الکترونیکی به دانشجویان توانسته است کارکردهای پنهان برنامه درسی آنان را متفاوت سازد در صورتی که چنین تغییری در گروه گواه مشاهده نشد. مولفه‌های اعتماد به نفس و جامعه‌پذیری، استرس و آسیب پدیری تحت تاثیر برنامه درسی پنهان قرار دارند.