[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
test::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: جلد 14 - سال هفتم، شماره دوم ، نیمسال دوم تحصیلی، بهار و تابستان ::
جلد 14 - سال هفتم، شماره دوم ، نیمسال دوم تحصیلی، بهار و تابستان صفحات 10-1 برگشت به فهرست نسخه ها
جبران کاستیهای آموزشی با به کارگیری راهبرد تکیه گاه سازی آموزشی
داریوش نوروزی ، مریم فلاحی*
چکیده:   (4376 مشاهده)
مقدمه: فرایند تکیه‌گاه سازی به ایجاد ساختارهای یادگیری موقتی اشاره دارد که به افزایش انطباق‌پذیری فراگیران با یک موقعیت یادگیری ویژه می‌انجامد. در آموزش به روش تکیه‌گاه‌سازی فردی با دانش بیشتر تکیه‌گاه‌ها یا حمایت‌هایی برای تسهیل پیشرفت یادگیرنده فراهم می‌آورد به همین دلیل هدف مقاله پیش رو، پرداختن به موضوع تکیه‌گاه سازی در محیط‌های آموزشی جهت کمک به فراگیران به منظور جبران کاستی‌های مرتبط با فقدان مهارت‌های لازم برای یادگیری است.
روش‌ها: پژوهش حاضر با روش تحلیل محتوای کمی انجام گرفته است. جامعه مورد پژوهش کلیه مقالات و اسناد چاپی و دیجیتالی است که در مورد تعاریف تکیه‌گاه سازی، ویژگی‌های تکیه‌گاه، مزایای بکارگیری در آموزش، کارکردها و... بحث نمود‌‌ند که با کلیدواژه‌های مشخص در پایگاه اطلاعاتی گوگل اسکولار، مگیران، سیویلیکا و نورمگز یافت شده‌اند. تعداد این اسناد 35 کتاب و مقاله در بازده زمانی 1292- 1396 و 1976- 2015 بوده‌‌ است که بعد از محدود نمودن نتایج جستجو 25 سند معتبر از آنها به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. جهت وارسی پژوهش‌های انتخابی به عنوان نمونه، ابتدا مقالات از نظر اهداف، روش کار و نتایج دسته بندی شدند و نتایج آنها با هم مقایسه و شباهت و تفاوت‌های آنها از این نظر با هم مورد مطالعه قرار گرفت.
نتایج: فعالیت‌هایی که در تکیه‌گاه سازی فراهم می‌شود فقط اندکی از سطحی که یادگیرنده می‌تواند به تنهایی انجام دهد بالاتر است. دیگرانی با توانایی بیشتر تکیه‌گاه‌هایی فراهم می‌سازد تا یادگیرنده تکالیفی را به انجام برساند (با کمک) که در غیر این صورت نمی‌تواند. همین طور که توانایی‌های یادگیرندگان افزایش می‌یابد تکیه‌گاه‌های فراهم شده توسط فرد با دانش بیشتر به تدریج محو می‌گردد. سرانجام یادگیرنده می‌تواند به طور مستقل تکلیف را انجام یا بر مفاهیم تسلط یابد.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، تکیه‌گاه‌ها توانایی یادگیرنده را برای ساختن دانش‌های قبلی، تسهیل و اطلاعات جدید را درونی‌سازی می‌کند. توصیه می‌گردد اساتید از فن تکیه‌گاه سازی برای کمک به فراگیران در یادگیری موضوعات انتزاعی و پیچیده بویژه کاربرد تکیه‌گاه‌سازی در موقعیت‌های عملی که از اهمیت خاصی برخوردارند، استفاده نمایند.
 
واژه‌های کلیدی: تکیه گاه سازی، آموزش، کاستی آموزشی، راهبرد آموزشی.
متن کامل [PDF 246 kb]   (3798 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/3/4 | پذیرش: 1398/3/4 | انتشار: 1398/3/4
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Norozi D, Falahi M. Compensation For Educational Shortcomings By Applying A Training Strategy. مجله مطالعات آموزشی نما 2019; 14 :1-10
URL: http://nama.ajaums.ac.ir/article-1-311-fa.html

نوروزی داریوش، فلاحی مریم. جبران کاستیهای آموزشی با به کارگیری راهبرد تکیه گاه سازی آموزشی. دو فصلنامه مطالعات آموزشی نما آجا. 1398; 14 () :1-10

URL: http://nama.ajaums.ac.ir/article-1-311-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 14 - سال هفتم، شماره دوم ، نیمسال دوم تحصیلی، بهار و تابستان برگشت به فهرست نسخه ها
مجله مطالعات آموزشی نما Journal of Educational Studies
Persian site map - English site map - Created in 0.13 seconds with 37 queries by YEKTAWEB 4774